Betimlemeleri anlatmak için bazen betimleme yapmak gerekirse o zaman kendinden şüphe duyma… Bırak hayatın anlamsız manasız manidarlığına kapılan bir okunmayacak duruma gelmiş gazete kağıdından yapılmış gemi misali sürüver gitsin… Seni götürecek olan dalganın şiddetinin önemi ya da sana çarpma derecesini bırak seni kenardan izleyenler çözmeye çalışsın… Değil midir olayların dışından kalıp kenardan konuşmanın anlamı yorum yapmak… Bazen gerçekten yorumsuz sorumsuzdur olaylar… Bakıp da görmeyecek işitip de duyamayacak kadar hissiyatsızdır hayat… Hani derler ya madde mi ağır mana mı işte saatin üst üste ya da alt alta geldiği yerdir…
Bazen kelebek olmak ister ya insan ama bilmez kelebek olmak için ne kadar hayatın acımazsızlığın da sürünmek gerektiğini… Sürünmek yeter mi orası da tam bir muamma ağzı salyalı vahşi yırtıcılardan sürünesiye kaçmakta gerekir kelebek olmak için… Neden mi güzel bir gün için hepsi… Hangimiz bir tırtıl kadar cesur ve dirayetli…
En son ne zaman güzel bir gün geçirdiğimi düşündüm de güzel bir gün bulmak için düşünmek insan için ne kadar kayıp bir yaşamdır… Ertelenmiş yaşamlar rötar yapmış gelecekler arasında sıkışmış baloncuklar..Kimisi de patlamaya yüz tutmuş renklerini yitirmiş güneşten beslenemez rüzgardan nefes alamaz hale gelmiş…
Nereye koymuştum sıcak bir elin tutuşma dakikalarını bulamıyorum… Kalemimdeki sevme ve sevilme bölümünde tükenmezliklerin tükendiği mürekkepler sanırım kurudu… Aynaya baktığım da gördüğüm göremediğim mi yoksa ayna da görülecek bir objenin yokluğu mu?…
GogoRa 23/03/2008
