Düş üzerine oynadığım saklambaçta, saklandığım yerin özelliğinden olmalı kimse beni bulamıyor, dizime sarılıp saklandığım kuytu da sessizce bekliyorum. Oyunda ki ebeyi yoruyorum, aramaktan vazgeçiyorlar beni. Oyun kurucunun bile sabrı taşıyor. Mızıkçı ilan ediliyorum. Dolayısıyla oyun dışıyım, sahneden atılan bir oyuncuyum hep…

Salıncak sırasındaki çocuklar bana sıralarını vermek istemiyor. Sıranın sonunda bekleyen yalnızlık zorunlu seçimim oluyor. Gurur duyduğum tek özelliğim sobelenmemek konusunda ki ustalığım. Bu yüzden yüksek duvarlara çizdiğim sağlam pencerelerden çiçekler sarkıtıyorum, kimseler koklamasın diye… Yaşamın içinde sobelenmekten korktuğum için saklanırken gördüklerimle yetiniyorum çoğu zaman. Oysa yüksek duvarımın sağlam penceresinin buğusuna yazdığım çığlığı kimse okuyamıyor.

Kendime kurduğum krallığımın dilini bilen çok az kişi var. Aç bir kedi gibiyim kendimi hiçbir yerde aramıyorum. Yüksek duvarlarımın sağlam penceresinin camları karanlık;buz tutmuş,hohlamak boşuna içerinin sıcaklığı ile dışarının soğukluğundan turuncu perdem çaresiz,sizler çaresizsiniz..

Anlayacağınız yüksek duvarlarımın arkasında kurduğum muhteşem krallığımda sobeleme kralıyım. Uçurdum kellesini onlarca kraliçenin ve yırtıp attım gecenin içine genç cesetlerini…

İşte bu yüzdendir ki lanetli bir kralım artık ve karanlığın ışığı aldattığı yerde bana gelmek için kat edilen bin yalnızlık yılını aşk borsasında kaybetmekle cezalandırıldım.

Ey aşk son isteğim senden ne olur tacımı alma kafamdan yoksa sobeleyecekler,öldürecekler “-Aşık oldum diye sana” beni…

09/04/2008

çingenelerle dans ediyor bu topraklarda…

 Çingeneler kaçak,gubar çekmişler.,çekip gitmişler…

Esrarlarını yüzyıllardır saklamışlar sinelerine çekmişler….

Yakalanan tüm güzel çingenelerin göğüsleri arasında yeşerttikleri kenevir tohumlarını buluyorum …

Çingeneler burada kaosu senden daha güzel yetiştiriyor sevgili……..

                                                    2005 ÇORLU – TEKİRDAĞ YOLU ESRAR SATAN ÇİNGENELERİ F TİPİNE GÖTÜRÜRKEN

Bu gün eski bir kız arkadaşım aradı. Uzun zaman olmuştu şaşırdım tabi ki de .. Güzel kızlar hep aptal olmuyor galiba:) Ben onun yerinde olsam en son arayacağı kişinin ben olacağımı bilirdim….Ağlamaya başladı ve anlatmaya başladı.Anlayacağınız üzre her ikisi bir arada oldu;) genelde kadınlar ikisini bir arada pek yapamazlar ama o yaptı.. Ne büyük bir başarı tanrım:)

Sonra başladı konuşmaya ;

.. “-Ben biraz devriliyorum galiba bu aralar.Herkese attığım hayat güzel nutukları biraz canımı yakıyor artık.Dün ben biraz ağladım biliyor musun? Nerden bileceksin konuşmadık ki.Sana olayı şöyle özetliyim; çok güzel biri olduğumu düşünmüyorum aynaya bakınca mutlu oluyorum evet ama etrafımda çok daha güzelleri var biri benimle aynı fikirde değildi sanırım ve bana; ..” Erkekleri parmağının ucunda oynatabileceğini bilmek nasıl bir duygu” dedi. Anladım ki artık herkes insanların dış görünüşleri ile ilgileniyor ve işlerimizi halletmek için dişiliğimizi kullanıyoruz sanıyorlar oysa ben bugüne kadar hiçbir erkeğe içtiğim çayı bile ödetmiş değilim. Çok ama çok üzüldüm bu tip eleştiriler hep gelirdi ama dün bardağı taşıran son damlaydı galiba saçma ama oturup ağladım saatlerce bence artık hiç kimse beni ben olduğum için sevmiyor ve ağlayarak sana geldim…. Şimdi beni öyle bir döv ki yüzüm tanınmayacak hale gelsin” dedi.

 Ben mi ne yaptım tabi ki üzerime düşeni.. Siz olsanız ne yapardınız ki.?. Umudu kırık her kadını yumrukla iyileştirmek güzel bir düşünce değil tabi ki de ama birilerinin yaralarını sarması gerekliydi , zaten orada olmamın amacıda bu değil miydi????…

Ne yoksa yanılıyor muyum?Siz söylediklerinin beni özlediği için, bana geri dönmek için uydurduğu bir yalan olduğunu mu düşünürdünüz? Ciddi misiniz??? Eyvah.. Ne yani yinemi yanlış yaptım…

Olsun en azından artık onu kimse tanımayacak, kimse sevemeyecek benden başka…

2006