Aşkın sınırına geldiğimde valizimde;

Kundakçı melekler ,

Kansız intaharlar,

Mermisiz mektuplar,

Kanı kendine küs, bulamaç yazar takımları,

Yüreği iğneli oyuncaklarım vardı.

Aşkın devriyesi ; Aç ulan !!dediğinde valizimi

Ben çoktan pimini çekmiştim, gazozumun yüze fışkıran çocuk gülüşlerini.

“-Geç kalmışız!dediler;

Çoktan kahkülünü yoketmiş aşkın,

bombalamış uçurumlardan ödünç aldığı hiçliği…”

Aşkın sınırını geçtiğimde, ruhumda ;

Günlük tutan

Adsız sokaklarda piç edilen,

terk edilen aşklarım kalmıştı valizimde.

Çıkardım aşkı kınından,

Soğurdum aşkı

Etraf sessizdi,

Sokaklar Likya yolu.

Sokaklar elim sende sesli,

Ruhu kırık travesti sokaklar.

Pamuk helva şekeri kaldırımlar..

Gök arşa yakın.

Dünya orospu kırmızısı,

iltihaplı aşklar ve acılarda…

Olsun sınırı geçtim ya…

Kendimi tersine giymişim,

ruh hastası zoraki bir gülümsemeye sahipmişim

DNA’m kaybolmuş kimin umrunda..

Dert değil,bu final

haydi aşk

utancını bana fırlat

ya soytarıca sevişelim yada şehitce ölüşelim yek vücut

burdayım…

burdayım…

bana bak…

bak bana…

saçlarıma tutun…

kanatlarıma tutun…

Aşkın sınırını geçtiğimiz bir yalan…

her şiir aslında masal…

kim bitirecek bu şiiri şimdi ?

Aşk!

Haydi durma öp  o zaman…

10/07/2009  Kyrenia