İçinden düş geçen kadın,kaybettiklerini biriktir şimdi. Kaybettiklerinin yerinde yaktın çünkü bütün güzel düşüncelerini. Sen sevmeyi beceremediysen kuşların kanadını kırmak neden…Onlar ki o kadar kırılganken…Söylesene kim taşıyacak şimdi sana sevgileri?…

İçinden şefkat geçen kadın,hadi kanatlarını kırdın kabul ama gagalarına aşkın acısını neden sürdün. Hadi sürdün, ağlattın, kanattın kabul de, düşünmedin mi  şimdi kim saracak senin acı çeken, şefkat uyandıran yüreğindeki yaraları…

İçinden kan-at geçen kadın,biliyorsun rest çekmeye hazır duygularının ilk kurbanı değil bu kanatlar. Çıkarıp kendini bir çatıya, sokağının ortasına intihar dalışları yapmak bile  aşk  üveyiklerinin  kanatlarını  bu kadar dağıtamazdı.? Damlarda ki kuş yuvalarında beklettiğim  kaçış projemizi tam orta yerinden vurmanın sırasımıydı  şimdi…

İçinde umut öldüren kadın,öldürdüğün,umut taşıyan tüm ulak kuşları için derin bir nefes al şimdi.Yaslan arkana,şükret aşka ve ben suçsuzum diye gelme sakın göçmen kuşları karşılama ayinlerine…

İçinde kuş öldüren kadın,kapat şimdi pencereni sımsıkı kapat. Bilmez misin kuşlar artık uğramayacak sokağına.Uğrayan da cama çarpacak. Çarpmayanı vurmazsan aşkın kadar hayırsızsın demektir…

İçinden ölüm geçen kadın,acının da küfürün de bini bir para umut kuşlarımı vurduğundan beri. Bak işte  zehir zemberek kuğuların geri dönüşün de ki sesi…

İçinden acı geçen kadın, güneşi sorma  bana artık. Ay küskün bütün Yıldızlar duvar dibi birikintisi..

İçinden aşk geçen kadın, aşkı taşıyan,umudu taşıyan tüm kuşları kan-attın kabul de ne istedin ruhumdan çıkan kuşlardan…

17/04/2008

Ay ışığına batırdığımız sevdalarımızı,hangi çiçek kokusunun ihanet yapraklarıyla süslemiştik?Uçurduğumuz ve ardı sıra mendiler salladığımız gemilerimizi kimler batırmıştı?Kimler batırmıştı gözlerimizin ufuklarına gebe kaldığı kara sularımızı?…

Ya yanlış adımlar attığımız o sokak nerdedir,nasıldır şimdi?Başımızı döndüren bulanık aşklarımızdan ardımıza bıraktığımız bulutlara yağmurlar yağdırarak haksızlık yapmıyor muyduk göçmen kuşlara?…Tüm bunlara rağmen çoğalttığımız acılarımızı ve ardı sıra sağalttığımız sevdalarımızı ay ışığının ruhlarımıza vurduğu o sahil kasabasının yalınayak sevgi sokaklarının, koridorlarında…

Yalnız bırakmayız,el sallamayız umarım şehirlere……

Umarım aşk esrik ve esir düşmez yarin yanağında bıraktığımız Gül’e …Umarım!…

00/2007 Polatlı/istanbul