Kayıp Ruhlar Kulübü » ACI

Aşk Meydan Savaşı

Theatral — Fri, 27 Jun 2008 04:49:40 +0000

Kutsanmış ateşle temizliyorken aşk dolu hücrelerimi

Dağ çileği bakışlı

Tanen bir acı

Kekre bir öksürük

Ve leş bir karantinaya,savaşa

açılıyor kapıları aşkın…

Sağır ve genetiği bozulmuş aşkların ikbaline

Devrilirken kalemim.

Aşk meydan savaşını başlatmak için

Hazır kıta bekliyor haziran sonunda

mürekkep omuzlardan salınan bir tel kadın saçı…

Savaşın duman kaplı çığlıklarıyla

kara peçeli ulaklar esrar-engiz yanı savaşın.

Uzun kargılarla saldırıyor orduları sevdanın

Eşelenmiş, elenmiş toprak kokusu yayılan etrafa,

Peki ya kana karışan ne?

Dehşete tutulmuş diller kan kırmızı…

Ateş almıyor çakmak taşları

Aşkın katran,figan mermileri ıslak

Enkazım iğrenç, satır aralarım ceset dolu

Prematüre doğmuş her sözcüğümse kendi gölgesine gebe

Aşk meydan savaşının

Tek mağlubuyum

Her yanım enkaz dolu aşk sözleri,vaatler,planlarla dolu…

26/06/2008

Ben Gideyim

Theatral — Sat, 29 Mar 2008 04:09:29 +0000

-Şimdi bu acının diyetini kim ödeyecek..?

Artık evlerimize dağılabiliriz..

Pencereden sarkan annelerimizin ses tellerine merhamet zamanı

geride

üzerine basılıp “top”laştırılan kola tenekeleri

dokuztaşlar

seksekler/sekmelikler/sekerekten seyitmeler..

patlattığım son çömlek olsun

-İstop Yağmur..

Biri kefaretimi ödesin..

Şımardım..

Evet sevgili dostlar,

bu yazardan bozma şair bozuntusu şımardı

tek problemi bu..

Biraz yalnız bırakın da aklım başıma gelsin…

/iletildi raporu gelinceye dek devam edecek şiirsel çağrılarım..

Babalarımızın rüştlerini karşılaştıramayacak kadar geçti hayat üstümden

şimdi sevgili zebanilerimi korkutmak için

kimi kullanmalı

zebani,

orağının kafamı öldüreceği muhakkak..

Bilge edalarla cüssem kadar laf kusabilirim ancak suratına..

İhtimal

ferman salınacak..

“kafatasından kadeh fermante edile..”

Haşmetinden tüylerim erekse..

Arş-ı âlâya günahkar yakarılar varacak..

Kirli dudaklarından muhalif lakırdılar düşecek

haykırışların yırtacak şafağı

ve tanyeri ağarırken tam da

uzaklara bakıp iç geçirmelerin

ruhunu karartacak..

Biz

günsarısı yarınlara koşacağız

sabırla umutla heyecanla

sen

karanlık dünyanda

erdem yoksunu başaklar büyüteceksin

kirli ütopyanda günahsız filizler karartacaksın..

Bayım,

düş seferimizde başka talihliye yer yok

ve bu gemi iskeleden ayrılalı

bir kaç dünya gününden fazlası geçti…

Yağmur TOPRAK /2008

Buraya Sakın Bakmayın Çocuklar

Theatral — Sat, 23 Feb 2008 05:20:24 +0000

Yaşadıklarınız renge dönüşüyor, zamanın uçsuz bucaksız uçurumunda, bütün renkler girdap oluşturuyor, sizi çağırıyor herbir huzme; sizse başını okşuyorsunuz ağlayan bilge çocukluğunuzun. Sırasıyla herkes kendi çocukluk masalını anlattı kendi bermuda şeytan üçgenine ve yaşamın zanlısı düşler ,nefes izlerini bıraktı zamanın uçurumlarına…

Aşağısı uçurum çocuklar sakın bakmayın…

Şimdiler de, eski zamanlarda kalan çocukluğumuzun asma köprüsünden geçiyor kalabalıklar ve çatırdayarak sallanıyor gizil geçmişlerimiz. ilk saklanbaçlarımızdan hatıra kalan,beton binaların soğuk duvarlarına yakışmayacak sıcaklıkta yayılıyor gizemli,sıcak ışıklar ve kaos. Çocuksu zamanlarımızı aydınlatan sokak lambalarının altında sönüp gitmekte ümitlerimiz. Yıldızlar çocukluğumuzun düşüş seyrini izlerken kucağımızda güneş parça parça soğuyor sırtımızda…

Yukarısı kor güneş ,çocuklar sakın bakmayın…

Seksek oynadığımız sokak arası karanlıklarında büyütmeye çalışıyorken çocukluğumuzu. Parçalanmışlığımızın labirenti, göçebe ıssızlığınızda yollara vuruyor kendini. Şiddetli depremlerin artçı sarsıntıları gibi yokluyor çocuksu karanlık her birimizi. Oysa,böyle karanlık değildi oyuncak ayımız…

Sokağımız, karanlık çocuklar… Karanlığa sakın teslim olmayın…

Gece yarısı sağanakların da aklımıza düşen o ilk kaçamağımıza şahit caddeler, nerede üretildiği belirsiz hüzünlerle yapışıyor yakamıza. Tren istasyonları ,otobüs garları sahipleniyorken çocuk gülüşlerimizi kaçak bir rüzgar sesinden ürktüğümüz ,gülüştüğümüz cıvıltılarımız uzaklaşıyor biraz daha bizden.Sisli şehir caddelerinde birbirini öldüren bakışlar gündelik haber yazılarına dönüşürken, bir kara delik yutmaya hazırlanıyor bizi ve hala yaşıyorsa bizim gibi kaçak bilge çocuklukları…

Mahallemiz de kocaman bir kara delik var çocuklar sakın içine düşmeyin…

Çocukluğumuzda çekilmiş fotoğraflarda atıyorken yaşam, büyü-yor bütün bilge çocuklarımız zamana. Çocuksu duygularımızın,duygun tüccarlarının palyaçoları ve onların gözyaşına gülen gizemini kaybetmiş insanlarını biriktiriyoruz tipitip sakızı niyetine. Kaosun kalbi ve kalbinden vuracak kahramanları boşuna bekliyor süpermenlerimizi öldürmeyi… Uçurtmalarımızı uçurmak için,Üç vakte kadar gelen özgürlük vaatleri ne zaman verildi bize; yargısız infazlarda ucube hayallerimizin tabutunu taşıyan kimlerdi; Kendi idam sehpasında sandalyeye tekmeyi vuran hangi bilge yoksunu çocukluk bizimkiydi?…

Sağımız da bilge yoksunu bir uçurtma var çocuklar sakın aldanmayın…

Çocukluğunuza ait en güzel şiirlerimizi suya yazdık çünkü biz,buza kazıdık en geometrik aşklarımızı, ve kuma çizdik en muhteşem bilge resimlerimizi. Gizemli, ümitsiz kovalamacalarda bulamayacaksın bizi ey bilge aşk… Hayat seni sabıkalı kurbanlarımızın huzursuz paranoyaları içinde saklı bir kent gibi öylece yüzüstü bırakacağız.. Çünkü,büyük bütün çocuklar ölü görürler kendilerini saf uykulara hasret rüyalarda oysa uyanırlar hep kötü rüyaların sonunda… Bilmiyor musun?…

Her şey kurgulandı. Peki ya isyan?… Ne yaparsak yapalım,var oldukça yeryüzünde acı ve bilgi anlam arayışları hiç bitmeyecek çocukların. Var oldukça arayış, potansiyel suçlu olacak tüm çocukluğunu kaybetmiş çocuklar.

Usul usul ağlayacak çocukluğumuz…

Buraya sakın bakmayın burası gizemini kaybetmiş bilge bir uçurum…

22/02/2008 *Bu gün ölen çocukluğumun koca tarihi Ayşe Teyzemin anısına

Fahişe Hüzünler

Theatral — Thu, 09 Aug 2007 01:20:00 +0000

Yersiz beklentiler…

Fahişe hüzünler gibi

Sadece sızlatan acılar veriyor…

Anlayana…….

2007/İSTANBUL