Ağlarımı gerdim militan bir aşka ve anarşistlerin kaostan faydalanmak üzere girdiği kalabalıkta, tanınmayacağını sanmasının güvenli huzuruyla bekliyorum. Beklerken gelip geçen tek gerçeklik suratsız bir zaman….,Kayıplarımın haritasını çiziyor zaman. İnsanda ölmek arzusu uyandıran sırılsıklam ağaçlar kadar sinir bozucu aşkta geri sayımı başlatan devrik saatler…Saatlerdir yakınlaştıran kaosu…
Ruhumu yalnızlaştırma komplosunda stratejik adımlar atan düş gücümün kıtlığı,kahkaha efektleriyle doldurulan dizi filmlerden daha az tehlikeli şimdi.Dizi dizi dizlerini kanatıyorum aşkın bu yüzden…
Yaşamın zenginliğine vurduğum darbeler, sahipsiz iniltiler getiriyor durmadan… Parlayan ışığın çekimiyle camlara yapıştırdığım asılsız yüzüme, parabolü düşmüş bir palyaço silueti yansıyor. Oysaki parabol aynada tersine yansımış bir görüntü sadece…
Sandalyeleri ters çevrilmiş bir tiyatro salonunun sahnesinde içi boşaltılmış bir oyundan yükselen fısıltılar kulağımı tırmalıyor. Terk edilmiş bir sevgilinin hüznünü türevleyerek, sahne ışıklarının yüzüme yansıttığı gölgelerde ruhumu arıyorum. Bu yalnızlık dolu dramda yönetmen özet geçiyorken konuyu ilk repliğim fırlıyor yerinden. Bir cam kırığı sesiyle düşüveriyor sahne ortasına;…
“-Bitmez tükenmez çalkantıların odağında aykırı düşlerim hayat rahminin aydınlanma çağını başlatıyor yetişsene aşk …. Gölgeler hakimim …..Gölgeler…Çatallaşan yollarda sinsi ironisiyle bana gülen gölgeler….,Ay ışığında uzayıp kısalan gölgeler…., Koşulsuz teslimiyet !!.diye veriyorlar kararımı gölgeler. Önce çılgın bir gölgenin intikamı,yüzümün diğer yarısını alıyor sonra ruhumun yaşlı ezgilerle süslediği afişlerde boy gösteriyor gölgelerin sürüklediği mutsuzluk…Nerdesin yetişsene aşk…!”
Sesim yankılanırken sahnede,geç saatlerde düş bahçesinde gezinen güneşi anarşist yıldızlar vurdu diye bir haber yayılıyor fuayeden içeri…
Yerin yedi kat altına gönderdiğim aşka dair tüm sesler uğultularla istila ediyor bedenimi. Resmi geçit yapıyor kara yeleli atlara binmiş kara giyitli kara şövalyeler, dört nala, sallayarak kılıçlarını…
Yetişsene sahneme ey Aşk…
Anamdan emdiğim süt burnumdan geliyor….
Açtım akrep gibi ellerimi….
Yetiş!!!..
Yoksa birazdan öldürecekler sahnede cesedimi ….
15/02/2008
