Geldiğinde yalnızlığa doymuş duvarlarımı yıkmıştı. 

Gözlerimi  yangın yerine çevirmişti.

Kuşkanadını andıran gülüşüyle kandırmıştı beni. 

Sonra birden bire uzun süren bir sessizlik…

………

Kapı çarptı …….İrkildim/ 

Gözlerim cehennem rengine döndü

Rüzgârın şarkısı içeri doldu/ 

Kara bir bulut beyaz bir güvercin oldu uçtu. 

Elimi camdan dışarı uzattım avucuma beyaz papatyalar yağıyordu. 

Anladım…. 

Yine  gitti, terk etti Aşk /

İyi halt etti… 

Kim süpürecek şimdi döküntülerim(n)i ?…

Ersin ÖZDEMİR  30/05/2010

Cebinde adressiz vedalara yürürken.

Tövbelenmemiş günahlar gibidir geriye dönmek;

Bir an iç geçirirsin kalmak adına ruhuna

Ama arsızdır artık gitmek ve gitmek belası sarmıştır ruhunu….

Öylece durursun bir an ve dinlersin kalanı bıraktığın o boş sokağı.

Orda öyle durdukça kaybedilmişliğin ruhunda,o loş sokakların nefesini ararsın.

Ve birden fark edersin ki,

Gecenin kabir sessizliğinden ayazı bastıran bir tren kalkmış piç yüreğinden….

Suskunlukların beyninin ortasındaki adaya vuran

serseri dalgalarla dövüşürken…..

Her türlü sevgiyi dışlayan beton yığınlı odalar

Şapşal bir terzinin son marifeti gidişine tanık olur.

Hangi sanrılı gücün itiminde varlığın bilemezsin.

İğneye iplik geçirmediğinin farkında olmayan terzinin ellerine emanettir gitmek eylemi…

İğne mütemadiyen işlevini gerçekleştirmektedir,

Tıkır tıkır tıkır tıkır…………

- Giden kapını çarpıp giderken giyotine götürülür düşlerin. …

Kalmaksa berbat bir çürümeye dönüşür..

Her şeyi bitirirken susuşların /

Yenilginin üzerine kapanan ahşap kapının gıcırtısında hep hüzünlü olmak kalır sana.

Kolunun altına hüznünü de alıp Ana rahminde doğumunu bekleyen gibi mutluluğa kabul gününü beklersin.

Doğabilecek misin ne dersin ???????

10/07/2009

Bilirim ki kalpteki dipçik darbeleri sarsamaz aşkı.

 Ama siz yine de

Durmayın öyle… Alkışlayın kendinizi!…

 Çünkü bendeki terörü keşfettiniz….. Desteklediniz…

 Tamamlanmayan , her aşkın

Pimini çekin…/

…Mayın tarlalarına sürün.

 Çünkü Savaş tuttuğu(esir aldığı) her eli ısıtır.

 Bilirim ki aşkın ve aşığın  ölüm hücreleri hücre cezası almaz.

Aşk intikamını  alır.

 Durmayın öyle şarjörü dökün üstüme.. Alkışlayın kendinizi!…

 Çünkü bendeki militan aşkı infilak ettirdiniz… Destek verdiniz…

Bitirilemeyen ,her aşkın

İpini çekin…/

 …Sınır dışı edin.

 Çünkü Aşk tuttuğu ( esir aldığı) her insanı infilak ettirir.

24/12/2009

Aşkın sınırına geldiğimde valizimde;

Kundakçı melekler ,

Kansız intaharlar,

Mermisiz mektuplar,

Kanı kendine küs, bulamaç yazar takımları,

Yüreği iğneli oyuncaklarım vardı.

Aşkın devriyesi ; Aç ulan !!dediğinde valizimi

Ben çoktan pimini çekmiştim, gazozumun yüze fışkıran çocuk gülüşlerini.

“-Geç kalmışız!dediler;

Çoktan kahkülünü yoketmiş aşkın,

bombalamış uçurumlardan ödünç aldığı hiçliği…”

Aşkın sınırını geçtiğimde, ruhumda ;

Günlük tutan

Adsız sokaklarda piç edilen,

terk edilen aşklarım kalmıştı valizimde.

Çıkardım aşkı kınından,

Soğurdum aşkı

Etraf sessizdi,

Sokaklar Likya yolu.

Sokaklar elim sende sesli,

Ruhu kırık travesti sokaklar.

Pamuk helva şekeri kaldırımlar..

Gök arşa yakın.

Dünya orospu kırmızısı,

iltihaplı aşklar ve acılarda…

Olsun sınırı geçtim ya…

Kendimi tersine giymişim,

ruh hastası zoraki bir gülümsemeye sahipmişim

DNA’m kaybolmuş kimin umrunda..

Dert değil,bu final

haydi aşk

utancını bana fırlat

ya soytarıca sevişelim yada şehitce ölüşelim yek vücut

burdayım…

burdayım…

bana bak…

bak bana…

saçlarıma tutun…

kanatlarıma tutun…

Aşkın sınırını geçtiğimiz bir yalan…

her şiir aslında masal…

kim bitirecek bu şiiri şimdi ?

Aşk!

Haydi durma öp  o zaman…

10/07/2009  Kyrenia

Kutsanmış ateşle temizliyorken aşk dolu  hücrelerimi

Dağ çileği bakışlı

Tanen bir acı

Kekre bir öksürük

Ve leş bir karantinaya,savaşa

açılıyor kapıları aşkın…

Sağır  ve genetiği bozulmuş aşkların ikbaline

Devrilirken kalemim.

Aşk  meydan savaşını başlatmak için

Hazır kıta  bekliyor haziran sonunda

mürekkep omuzlardan salınan bir tel kadın saçı…

Savaşın duman kaplı çığlıklarıyla

kara peçeli ulaklar esrar-engiz yanı savaşın.

Uzun kargılarla saldırıyor orduları sevdanın

Eşelenmiş, elenmiş toprak kokusu yayılan etrafa,

Peki ya kana karışan ne?

Dehşete tutulmuş diller kan kırmızı…

Ateş almıyor çakmak taşları

Aşkın katran,figan  mermileri ıslak

Enkazım iğrenç, satır aralarım ceset dolu

Prematüre doğmuş her sözcüğümse kendi gölgesine gebe

Aşk meydan savaşının

Tek mağlubuyum

Her yanım enkaz dolu aşk sözleri,vaatler,planlarla dolu…

26/06/2008

Yıkık duvarlar arasında Aşk.

Çırpınmak faydasız.

 Çünkü; duvarın yıkılması an meselesi.

Devinim ölçülü,

Korunmasız duygular idamlık hükümlü

Suçlanmam samimiyetsizlik…

Viran duvarların arasında aşk.

Ota boka üzülmek çare değil.

Çünkü can evinin duvarları tehlikede.

Gözyaşları yargıç,

Ruh bir tek  kendine  yalancı

Suçlanmam kifayetsizlik…

Zincirli duvarların arasında aşk

İtham etmek çözüm değil.

Çünkü merhamet yalnız bırakılmayacak kadar gerekli

Rüyalar soysuz,

 Aşkın kana ve cana akış şiddeti sonsuz

 Suçlanmam adaletsizlik…

Kayıp duvarların arasında aşk

Anlaşılmayı beklemek yetersiz.

Çünkü duruluk doldurulmuş koca bir aldatmaca.

Yalınlık onarılmış,

İhanet ihtimal dışı olasılık

Suçlanmam yetersizlik…

Onarılan duvarların arasında aşk

Felaket sonrası tam onarılmasını beklemek zorlama.

Çünkü kan kızılına boyanmış ve hatta biraz daha yükselmiş.

Aşk aranmakta

Ses yok, görüntü kalitesi sıfır.

Var  ama görünmez.

Suçlanmam körlük….

26/05/2008

 İçeriği değiştirilmiş,eski bir aşk öyküsünün baş oyuncusuyum

Dayanılmaz acıların evrensel tapınağı bir de…

  Cılız ve bozgun sesim boğuyorken kendini /

Kuşattım hiçliği, sessizce tuluat oynuyorum aşkla…

   İçeriği değiştirilmiş eski bir aşk öyküsünün baş kahramanıyım.

Yaşamın saydam varlığının içinden kayan yıldız bir de…

Aşk uçurumunun kenarını,dibinden farksız sanıyorum /

Korkak ve gurursuz bir asker gibi teslim oluyorum aşkın gerçeğine…

               İçeriği değiştirilmiş eski bir yap-boz aşk öyküsünün şampiyonuyum.

            Belirsiz bir şehre ait,eşkalsiz bir garın gardsız kalmış boksörü bir de…

Aşkla kalmamam için tanrısal bir onaya hiç gereğim yok /

   Bilin işte ! Aşktan başka gidecek hiçbir yerim yok ….

                              İçeriği değiştirilmiş eski bir aşk öyküsünün baş oyuncağıyım.

                                       Sahtekar bir sarmaşığın, ar damarı çatlamış kolu bir de…

                                      Aşkın suskunluğunu ispiyonluyorum puslu ay ışığının pınarına

                                                           Susturuluyorum aşkın hayrına /

                                                          Aşk için susmanın bedeli üşümek;

Bütün güzel düşüncelerce üşüyorum…

         İçeriği değiştirilmiş eski bir aşk öyküsünün baş perdecisiyim tanığıyım.

Kocaman bir yağmur damlasının,ışıltısı kırılmış buz damlası bir de…

              Kuyusunda perdesiz çirkinlikler barındıran aşk,hükmedemezsin bana.

    İçeriği değiştirilmiş eski bir aşk öyküsünün /

                                           Perdeye sırtını dönmüş tek aktörüyüm çünkü ben…

                                                       24/05/2008

30.11.2007 tarihinde İstanbul -Isparta seferini yaparken düşen uçakta olan Arkadaşımız, Canımız, sevdamız, Meleğimiz, Yaşam kaynağımız, Sevgili HAZAL KAYNAĞIN anısına yazılmıştır.

Geniş bilgi için lütfen wwww.hazalkaynak.com  ‘ u ziyaret ediniz..

 Sen yokken, etrafımızı saran anlamsız boşluğun, parmak uçlarından pişmanlıklarımız sızıyor…

Sen yokken, mavi bir karanlık çöküyor boşluğunun özüne…

Sen yokken, tiyatromuzun kostüm deposuna dönüştürdüğün geçmişimizin, cehennemine yapıyoruz sensizlik yürüyüşümüzü.

Sen yokken, aldanışın bilinmezliğe açılan kapılarından geçiyor meçhul insanlar…

Sen yokken, herkes biraz daha eksiliyor ömrümüzden…

Sen gittiğinden bu yana,  “Hasta bir kalbin macerası” oluyor bir yalnızlığın filme çekilmemiş anları…

Sen yokken, acının bittiği yerde başlıyor ifade yoksunu gözlerimizde atıl bir durgunluk…

Sen yokken, yaprak yaprak dökülüyor okyanus dalgalarında çırpınan sandallarımız…

Sen gittikten sonra, cehennem müjdecisinin sloganlarına kapılan ölümün sıcak kucağı, buz gibi çiçekler tutuşturuyor ellerimize…

Sen yokken, karanlıkla kuşatılmış mezarlar çözüyor aşkla dolaşık bütün iplerimize.

Sen yokken, acıyı seçiyorum acılı aşklar doğurtuyoruz kendimize…

Sen gittiğinden beri, yokluğuna acı çektirmek için aşık oluyor çocuksuzluğunu büyüten yüreğimiz.

Sen yokken, fırtınaya tutkun mavi bir ağacın sabrını zorluyor bahçemize ektiğin sarmaşıklar…

Sen yokken, uzak baharların getirdiği naftalin kokulu yıldızları topluyoruz gökyüzünden…

Sen yokken, yoksunluğunda saçılan ışık korkunç bir patlayışla içimize kırk düğüm oluyor şimşek şimşek…

Sen gittikten sonra, kirpiklerimizin gardiyanlığında, her gece bir yıldız hapsediyoruz sensiz gözlerimize…

Sen yokken, ıstırabın uykuda aldığı şekiller, yozlaşan ruhumuzun baş düşmanı oluyor…

Sen yokken, pişmanlıklarımızın rengine bulanmış siluetler çiziyoruz resimlerimize…

Sen yokken, içimizde ki karanlık kuyulara uyduruk ve günahkâr taşlar atıyoruz…

Sen yokken, yokluğuna şaşkın bir alkol koması siliyor hafızamızı, sonla başlıyoruz bütün yazılarımıza…

Sen yokken, bölünmüş düşlerimizin mızrap sesini saklıyoruz benliğimizde…

Sen gittikten sonra, var olduğunu sandığımız gücümüzü yitiriyoruz kendi zamanından kovulmuş mavi denizlerde…

Sen yokken, senin adına düzenlediğimiz tüm mitingler, propagandalar, genel grevler yasaklanıyor…

Sen gittikten sonra, zavallı, ucube düşlerimiz tükenmişliğimizin labirentine mahkûm oluyor…

Sen yokken;  Lotus adında! Meyvesini yiyene yurdunu unutturan çiçeklerden yetiştiriyoruz!…

Sen yokken,başarabilecek mi  bize anımsamamayı unutturmayı o kötü günü….

Sen Ne dersin Hazal? …

03/05/2008

Gençlik denilen ateşle

Yakıyorduk her yeri,herkesi/

              …Kimse bizden şüphelenmiyordu

Yıkıyorduk bütün virane kaleleri,bütün eskimiş düşünceleri/

            …Kimse bizim yıktığımızdan şüphelenmiyordu…

Gençlik denilen ateşti bütün katliamlarımızın sahibi

Boğuyorduk…,yabancı düşünceleri

Kimse bizim boğduğumuzu aklına getirmiyordu.

Sonunda yakacak,yıkacak ve boğacak

Hiçbir yer, hiç kimse kalmadığında

Yaktık…,

     Yıktık…,

         Boğduk…,

Yok ettik genç ruhlarımızı..

Bize sahip çıkacak hiç kimse,hiçbir yer kalmamıştı….

Hiç kimse de inanmadı…, Ruhumuzu infilak ettirişimize

Hiç kimseler sahip çıkmadı,/

                          Kefenlediğimiz genç cesetlerimize bile…

23/04/2008