Galiba benim kıyametim kopuyor sevdiğim.Işığını yitiren bir adam bundan sonra ne yapar, nereye gider?.Yerimden yurdumdan kovuluyorum.Özgürlük bir barınak olmuştu ya bizim için,o barınağı da dağıtıyorlar kirli ayakkabılarıyla.Kaygılanmıyorum,üzülmüyorum ama ağlayamadığımı söyleyemem sevdiğim…

Yeni bir kenti,yeni bir dostu,yeni bir barınağı,yeni bir hayatı çekebilir miyim? Bilmiyorum.Yardım et bana çiçek galiba benim kıyametim kopuyor…

Herkesin ve her yerin dışındayım,kargaşanın tam ortasındayım.Hükmümü verenler kısacık ömrümdeki güzellikleri indirim olarak bile katmıyorlar hükmüme.katmerleşerek çoğalıyor acılarım.Ortadan ikiye bölünmüş kelemimi darağacı yapıyorlar bedenime.Fotoğraflarım sarardı işte.Yine de yaşam diyorum…..Yaşam!… ama galiba benim kıyametim kopuyor sevdiğim….

Biliyorum ki;güçsüz ve zayıf bedenim genç bir ceset olması dışında hiçbir anlam taşımayacak otopsimi yapan doktorlar için.Suçumu sabit bile görmeyecek hükmümü verenler.Açlıktan,kıtlıktan,sefil ve ucuz yaşamayı kendime yediremememden şikayetçi olacak modacılarım..

Mezar kazabilirim çiçeğim ama kendi mezarımı kazabilecek kadar güçlü değil bedenim.Mezarımı sen kazar mısın? Yerini alır mısın üzerimde çiçeğim?…

Çiçeğim galiba benim kıyametim kopuyor.Benim kıyametim aslında çiçeklerim gidince başlamıştı.Siz bilmeseniz de ve hala anlamak istemesiniz de galiba benim kıyametim kopuyor Sevdiğim tüm çiçekler hayatımdan gidince… benden kaçıp gizlenince,unutunca beni…

Galiba benim kıyameti kopuyor tüm sevgilerim bana defol git !deyince………………..

Üzülme sevdiğim cehennemi cennet kıldık biz senle….

09/08/2007 İSTANBUL /KANLICA