
Zaman, acımasız bıçağının soğuk demirinden kanımı silerken taşlara vurduğum sevgiler çaresizce göç etti yüreğimden. Örtük perdelere rüzgar nasıl ulaşsın.Uyku zamanı mı;işkencecimin ayak sesleri mi bu karanlık……
Sahipsiz sevgileri bir zamanlar sahipleri vurmadı mı. Baykuşun adı çıkmış ölüm habercisine.Ölmekten beter değil mi bilincimden silinmekte olan her anı bekleme salonlarına atışım.Bir tek, ruhuma saplanmış bıçak gibi saflığına, eremiyorum.Bir tek, saflığınının ruhumu ele geçirişine engel olamıyorum. .. Al beni o halde ölüm artık kimseyi sevmiyorum….
Kasım 2007 OLIMPOS
Popularity: 4% [?]


Özneler ve yüklemler arasındaki aralığı biraz daha doldurup gizli özneleri tek başına bırakmak yazınızda beyaz şarap gibi dimağda hoşluk yaratacağını düşündüm okurken…
Belle
Ocak 6th, 2008 at 07:18