Bu gün eski bir kız arkadaşım aradı. Uzun zaman olmuştu şaşırdım tabi ki de .. Güzel kızlar hep aptal olmuyor galiba:) Ben onun yerinde olsam en son arayacağı kişinin ben olacağımı bilirdim….Ağlamaya başladı ve anlatmaya başladı.Anlayacağınız üzre her ikisi bir arada oldu;) genelde kadınlar ikisini bir arada pek yapamazlar ama o yaptı.. Ne büyük bir başarı tanrım:)

Sonra başladı konuşmaya ;

.. “-Ben biraz devriliyorum galiba bu aralar.Herkese attığım hayat güzel nutukları biraz canımı yakıyor artık.Dün ben biraz ağladım biliyor musun? Nerden bileceksin konuşmadık ki.Sana olayı şöyle özetliyim; çok güzel biri olduğumu düşünmüyorum aynaya bakınca mutlu oluyorum evet ama etrafımda çok daha güzelleri var biri benimle aynı fikirde değildi sanırım ve bana; ..” Erkekleri parmağının ucunda oynatabileceğini bilmek nasıl bir duygu” dedi. Anladım ki artık herkes insanların dış görünüşleri ile ilgileniyor ve işlerimizi halletmek için dişiliğimizi kullanıyoruz sanıyorlar oysa ben bugüne kadar hiçbir erkeğe içtiğim çayı bile ödetmiş değilim. Çok ama çok üzüldüm bu tip eleştiriler hep gelirdi ama dün bardağı taşıran son damlaydı galiba saçma ama oturup ağladım saatlerce bence artık hiç kimse beni ben olduğum için sevmiyor ve ağlayarak sana geldim…. Şimdi beni öyle bir döv ki yüzüm tanınmayacak hale gelsin” dedi.

 Ben mi ne yaptım tabi ki üzerime düşeni.. Siz olsanız ne yapardınız ki.?. Umudu kırık her kadını yumrukla iyileştirmek güzel bir düşünce değil tabi ki de ama birilerinin yaralarını sarması gerekliydi , zaten orada olmamın amacıda bu değil miydi????…

Ne yoksa yanılıyor muyum?Siz söylediklerinin beni özlediği için, bana geri dönmek için uydurduğu bir yalan olduğunu mu düşünürdünüz? Ciddi misiniz??? Eyvah.. Ne yani yinemi yanlış yaptım…

Olsun en azından artık onu kimse tanımayacak, kimse sevemeyecek benden başka…

2006