Yaşamın en tatsız tarafı sona eriş şeklidir. Şüphesiz ki yaşamı tersten yaşamak daha güzel,daha mükemmel olurdu.

Nasıl mı?

Camide uyanıyosunuz. Bir  tahta sandık içerisinde. Herkes karşınızda saf durmuş, iyiliğinize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette. Tabuttan doğruluyorsunuz yaşlı, olgun ve ağırbaşlı olarak. Herkes etrafınızda,  büyük bir itibar, iltifatlar, çocuklar, torunlar… Hepsi hazır.

Arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz. Doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor aylık ve ya üç ayda bir maaşınızı alıyorsunuz.  Ne güzel hazır maaş,hazır ev…

Altmışlı yaşlara kadar herşey garanti, huzur içinde yaşıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor. Kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. Bir gün çalışmak istiyorsunuz ve ilk işe başladığınız gün size hoşgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz. Ve Genel Müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli olarak işe başlıyorsunuz. Herkes karşınızda el pençe divan..

Vücunuzda bazı hoşa giden hareketler başlıyor. Gittikçe zayıflıyor forma giriyorsunuz. Diğer hormonal aktiviteler artıyor.

Aman ne güzel günler başlıyor derken… Bir gün patron size “Artık üniversiteye gitsen daha iyi olur ” diyor. Bu arada babanız ortaya çıkmış ; ” Fazla çalıştın. Artık eve dön işi bırak, okumaya başla harçlığın benden olsun’” diyor. Keyfe bakar mısınız… Okuduğunuz dersler gittikçe kolaylaşıyor. Ekmek elden su gölden bir dönem başlıyor. Barlar,partiler…derken anne ve babanız sizi götürüp getirmeye başlıyor. Araba kullanma derdi de yok artık…

Günün birinde sizi okuldan da alıyorlar. “Evde otur keyfine bak, oyuncaklarınla oyna’” diyorlar… Mamanız ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile temizliyorlar, hatta bu durum alışkanlık yaratıyor ve hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz. Derken anneniz bir gün size süt verme kararını alıyor. Ve başka bir keyifli dönem başlıyor… Mama artık her yerde, her an ve en taze şekliyle hazır. Bir gün karanlık  ve sıcak bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek için ağzınızı açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor ve yumuşacık, gürültüsüz bir ortamda yaşıyorsunuz. Gittikçe küçülüyor ufacık bir hücre halini alıyorsunuz.

Ve günün birinde müthiş keyifli bir orgazm ile hayatınız sona eriyor…

Nasıl ama?

Can YÜCEL