Gençlik denilen ateşle
Yakıyorduk her yeri,herkesi/
…Kimse bizden şüphelenmiyordu
Yıkıyorduk bütün virane kaleleri,bütün eskimiş düşünceleri/
…Kimse bizim yıktığımızdan şüphelenmiyordu…
Gençlik denilen ateşti bütün katliamlarımızın sahibi
Boğuyorduk…,yabancı düşünceleri
Kimse bizim boğduğumuzu aklına getirmiyordu.
Sonunda yakacak,yıkacak ve boğacak
Hiçbir yer, hiç kimse kalmadığında
Yaktık…,
Yıktık…,
Boğduk…,
Yok ettik genç ruhlarımızı..
Bize sahip çıkacak hiç kimse,hiçbir yer kalmamıştı….
Hiç kimse de inanmadı…, Ruhumuzu infilak ettirişimize
Hiç kimseler sahip çıkmadı,/
Kefenlediğimiz genç cesetlerimize bile…
23/04/2008
şu günlerde gençliği de çocuğu da susturulmaya çalışılan bir Türk Milletini oynuyoruz ve işin kötü yanı bunun farkındayız… Var mutlaka “Dur bakalım, nereye koç? Düşünmeye fırsat ver bakalım bana” diyenler.. Ama o kadar kısık ki bu ses, o ateş o kadar “köz” olmuş ki… Bu közü yakacak olan da Atatürk’tür… Atatürk’ü andığında gözleri dolan bir genç görürseniz, işte ondadır gençlik denilen ateş… ,işte ondadır yarının adam olacak çocuğu….
Nisan 24th, 2008 at 05:45“Ulus-al Egemenlik ve Çocuk Bayramımızın Bu Seneki Kadar Acı Verici Olmaması Temennisiyle”… mutlu akşamlar…
Yarınlar umarım Umudu getirir hepimize.. Hem ne demişler Durmak yok yola devam:)
Nisan 25th, 2008 at 06:23