Çingene ve lilanın kışkırtıcı güzelliğine en son Karadeniz’e bakarken anımsamıştım…Bir Erica’ya en son kocaman bir dağda uçurumun kenarında rastlamıştım.Kaybettiğim o güzelliği eriyen bir gözden çalabileceğime inanmamıştım..
Oysa; temas ve yalnızlığın gerçeğin dışına çıkardığı bu coğrafyada sadece içimdeki çığlığı çılgınlıkla bastırma isteğidir belki de tüm bu an
/ Oysa anı paylaşmak hiçte adaletli ve tanrısal değil…
Bekle beni o sahipsiz bankta Erica… Sesin aşka gebe kalması gibi bir düş gördüm..
Oysa; Unutmuşum ruhumun tek bir Ericanın canına asılı kaldığını…..
Unutmuşum seni o bankta beklerken Erica…
2007/Ağustos
İşte böyle O’nu belerken ruhunun onda kaldığını unutuyorsun.
Eylül 21st, 2007 at 09:27Acaba O hep aklındaki ruhundaki O muydu diye düşünüyorsun yoksa sen O’nu yeniden mi yarattın O’nu beklerken O’nun yokluğunda…
Beklediğin artık başka bir “O”…
yaw sitedeki kopyala yapıştırıda kalıdırmıslar ben nasıl çalcam bunu
Şubat 2nd, 2008 at 03:19