Takvim yapraklarında geçip gidiyordu yakalamayı umduğum hayat.. Porselen sevdalar değilse de beklediğim, cıngan tabaklarında raks etmeye razı olabilirdim. Hiç kimse anlayamazdı!.., anlatamazdım da yazdıklarımı, yaşadıklarımı???…
‘’Cehennem Başkalarıdır.’’ Diyordu Sartre, fakat bendeki bu yaşanan kinin nerden ve neden kaynaklandığını hiç kimsede bilemezdi.Hele de kimin öcü olduğunu bilmediğim,içimde gezinen yarım kahkaha seslerini hiç bilemezlerdi….
Başından beri; ‘’Ben bunu bir yerlerden tanı yorumların’’ utanmazlığına boşaldığımı bilselerdi hepsi ölürlerdi …
Yaşarken anlayamadılar…Anlattırmadılar da…Şimdi yapamazdım…
Yarıda kalmış dostlukları , sevgileri kim isterdi ki? Bir sevgili mi ???
Ben istemiyordum ……
99/Serenade Bar


oysa sevgili, bir tek sevgili
Eylül 21st, 2007 at 13:13asil değiştirir dünyanın gerçeğini
içimdeki fırtına ele geçirdi beni
bir gün baktım hiç korkmadan aynaya
orda yeniden gördüm kendimi
iste bir sevgili, bir tek sevgili
nasıl değiştirir dünyanın gerçeğini