Meâli zafer olan kadınıma…
Güneşe yetişmek için büyük tanrıları olmalı insanın
onu kutsamış, dualarıyla titreten tanrıları olmalı insanın.
Eski günahları üzerine yağdıran, yakıp yıkan tanrıları
ruhunu bedenden ayıran lakin ilahi sevdasına dokunmayan.
Görkemli yitirmeklerim başka bir yara
yolun sonuna gelmeden varamamışlıktır sayıkladıklarım
tanrımın lütfu seni bulamamam, aşamıyorum
gölgesi olduğun dağı.
Özlediğim bakışların kör sığınak
özledim çok evet en çok seni
anımsattıkların teselli etmiyor
özlediğimi söyleme
deme kimselere ortaya çıkarma yüzümü
Aşamam yolunu oyulmuşuz deneyimsizliğimden.
Hainliğim sımsıkı sarıldığım
hâlâ sedef yalınlığında
Hainliğim kirletir güzelliğini
dokunamam utanırım.
Utanırım.
Ölüm denilen yüz ziyaret olsaydı
yüreğimi görmeyeceğim ebedi mesken
giderdim… Ahirlerce seni değişmişim
gidemem…Kalamam.
Utanırım…
20.01.2008 Che&Sieg



süpermiş okudukça okuyasım geldi
Mayıs 8th, 2008 at 08:40