İşte  Aşk tek başına kaldın şimdi sahnede… Haydi  oyna bakalım hayatının rolünü. Bütün çerçevesiz kalmış  gözler sana bakıyor…Tüm ışıklar ruhunu aydınlatıyor…  Sakın korkma,korkarsan yüzündeki majiskül maskenin altında ezilirsin ve  gittikçe küçülür bedenin,ellerin. Yalnız sesinle çınlat  salonu…

Ey Aşk işte hayatının fırsatı sana… Dekorun ayna sadece . Dikkat et ! aynaya fazla sır verme çünkü aynalar sırlı camdan yapılmıştır tutamazlar yüzünde ki sırları… Tarafsızlığını henüz yitirmemişken yüzüne tutabilme cesareti gösterebilecek misin aynayı…?

İşte  Aşk tek başınasın şimdi sahnede ,repliksizsin ve  suflörün kaçtı. Yönet bakalım şimdi seni…. Tek dekorun ayna tek kostümün maske… Yani anlayacağın perden yok çırılçıplaksın!…

Sigaranı söndür, şarabını dök. Kapat şu içime işleyen efekt müziğini.çünkü, tek seyircinim kimseyi bekleme. Oyun başlasın artık…

Ey Aşk, görüyorsun ya işte  diz çökmüş bir susuzlukla  bekliyorum dudaklarından dökülecek repliklerini. İtiraf etmeliyim ki biraz da olsa korkuyorum bana hazırladığın bu oyundan…

Peki bu sessizlik neden?… Söyleyecek sözün mü yok?… O halde ilk repliğin benden tekrar et lütfen…;

“-Oysa şarap bardağı kadar kırılgan ne var. Sarhoşluğun çağrısına kulak ver ve bileğimdeki en kalın damarıma  yakın gel .Küçük şimşekler çakan ruhumun gökgürültüsünü dert etme ; attığım çığlıkla kendi sesimden korkarım ben”…

 İşte  Aşk  söz sırası sende, son repliğini fırlat sahneye …;

“-Yüreğimden tutup sürüklediğiniz sahillerde beni dizüstü bıraktınız, kayalara bağlanmış promete anlar da ihanet ettiniz size bulduğum her aşka ve  lime lime kopardınız her bir parçamı. Şimdi elinizden tutarsam bir daha gitmeyeceğimi sanarak, gelmemek için  yapıştığım parmak uçlarımdan sürükleyip beni  bu sahneye getirdiniz. Bilin diye çıkarıp maskemi ve kırıp aynalarımı  son kez söylüyorum…;

-Aşkla lanetlendiniz !…Artık ben  uğramayacağım sahnenize bile…”

20/04/2008