Hepiniz gideceksiniz …
Bu gökyüzünden , bu çiçeğe duran tarlalardan geçerek…
Hepiniz biteceksiniz …
Bu gülümseyen çocuk gülüşleriniz,dehşet umutlarınız, sesiniz kalacak..
Hepiniz gideceksiniz……
Bu toprak……..
Bende ki bu Aşk kokusu burada kalacak…
08/2007 Krisnamurti
Direnmeden yaşamanın anlamsızlığını içime sindirebildiğimde ölümü de anlamlandırabileceğim düşüncesinin morgtan soğuk gerçeğindeyim.Yüzüme hagi acımasız ressamın bilmem çizdiği yağmur damlalarını ölüm düşüncesinin yapışkan yeşil ayak izlerini silmeye gönderiyorum.Bedenin yok olmasını anlayabiliyorum da
Eylül 13th, 2007 at 21:34Yok olan bedenin var olma kavgasında edindiklerini çok sayıda yaşantının yüreğine kazıyabilmek için hangi aleti kullandığını ve varlığına bu yolla nasıl devam edebildiğini ve bu devam edişin ne kadar kırmızı .kanatıcı olduğunu karışık kafamda netleştiremiyorum.Tanrıya inanmıyor olmamın böyle düşünüyor olmamda ne gibi etkisi olduğunu fakat tanrıya inanmak için herhangi bir dayanağım olmadığını düşünüyorum. Düşünmenin her zaman bir boka yarama şartının olmadığını anladığımda kendimi bütün parmaklarımdan kan sızarken bir aynanın karşısında başa dönmüş buluyorum,acını kendi çapımda böyle paylaşıyorum.(hayranın)
Not:ersinciğim çok uzun olduğunun farkındayım.silebilirsin ,farketmez.kısa yazacak kadar net değilim bu konuda çünkü.