Yalın ve sade duran her türlü duygu, geçmişten gelen ihanet duygusunu yok etmeye hazır durumda.

Gelme ey aşk! yükselen yeni bir aşka ihanet edecek kadar doluyum…Son perdeyi çoktan oynadık. İşte simdi tek başına karla karışık yalnızlıklar perdesindeyim…

Ağlamak,trajedinin final sahnesini süslemeye,yalıtık bir görüntü vermeye yeterli gelmiyor…. Eski bir resimdeki ışığını kaybetmiş,çembersiz çocuklar gibi umutsuzluk doğuruyor yaşam …

Bazen aç bazen yalın ama en çokta ihanet edilen serseri bilgeliğinde geçiyor karakış. Kara kış bile örtemiyor gerçeğini.

Bırakıp gitmek;sadece yaşamı onursuzca sineye çekebilenler için kalmak; aşka ramak kalmaktan da öte bir yanılsamayla kendi kendini becermek demek …

Aralığın sonun da gitmek bir boka yaramıyor…

İyi ki gittin bir daha geleceksin nede olsa Aralık bıraktıysan kapıyı aşk….

Sakın gelme… Aralık değilse kapı…..

           2006 Aralığın sonu KERASUS