Şimdimi, şiirleştirirken yapay bir dille, geleceğime sahip çıkma adına hiçbir söze sahip değildim.Mantıksal analizimden geçirdiğim her davranışın, içimde ki küçük ben’imin ölmesi demek olduğunu biliyordum.

Kulağımı zınlatan şarabın, verdiği sarhoşlukta bu zınlamaya eklenince bu ölüm kaçınılmaz oluyordu.Halbuki cesaret kazanacaktı, cesaret ediyordum ama dayanmam gereken korkunç bir zırıltı ve yenilgi düşüncesinin verdiği o ürkütücü korku cesaretimi karşı konulmaz bir biçimde eritiyordu.

Yine de kazanmalıydım, çünkü yer yoktu yenilgilere ve korkulara Büyük Alkolikler Tarihinde…

98/ S Bar