Biz kayıp ruhlardan çalınan ilk şey gözlerimizdi bu yüzden karanlığa alışamadık uzun süre. Gece yaramaz bir çocuk gibi dağıttı ne varsa ruhumuzdan geriye kalanları…
Biz kayıp ruhlar, gözlerimizi unuttuk bir yerlerde…
Biz kayıp ruhlar, Rezilliği kutsanmış kaotik desenli duyguların ilmeklerinde, savruk ezbere bir mutsuzluğun hükümdarlığı sürmekteyken, sınır harekâtlarının yoğunlaştığı bir bünyede aklın sırrına eremediği zavallı ruhlardık artık. Bu zavallılığımızı anımsamıyorduk. Çünkü belleğimiz bir sigara gibi eriyordu ve gün geçtikçe narçiçeklerinin üzerinde dalga dalga kopan doğurgan bir çığlık gibi sahipsiz bırakılıyorduk…
Biz kayıp ruhlar, bir nar tanesi unuttuk bir yerlerde…
Biz kayıp ruhların, her yanını sarmış olan sahte yüzlerle iletişimimiz sıfır. Kendinden daha küçük parçaya bölünemeyen atomsu kişiliklerle de aramız hiç iyi değil. Biriktirdiğimiz yalnızlıklar bu yüzden deliliğimize delil…
Biz kayıp ruhlar, deli bir çocukluk unuttuk bir yerlerde…
Biz kayıp ruhlar için zaman titriyor telgraf tellerinde, gökyüzünün karanlığında demleniyor ruhumuz. Düştüğümüz uçurumun kenarında maddeleşmeyi bekliyoruz sadece. Sisler arasındaki gökyüzünde heykelsi bir edayla oturan dolunayın bizi nasıl bir düşe uyandıracağını kimse bilmiyor…
Biz kayıp ruhlar, bir ay ışığı unuttuk bir yerlerde…
Biz kayıp ruhlar, önsözünde her şeye güldüğümüz, sınırlarına mayın döşediğimiz bu yaşamda, her sahte yüzde parçalanan bir öte dünya sükûnetiyiz. Güneş gelince yuvasına kaçan sıçanlar gibi gölgelere sahibiz ve yanardağ ağzından fışkıran magma gibi güneş rengi, aşka adadığımız ayçiçeklerimiz…
Biz kayıp ruhlar, bir ay çiçeği unuttuk bir yerlerde…
Biz kayıp ruhlar, yaşayanların dudak kıvrımlarına bıraktığımız cesetlerin, bal gibi tatlı olduğunu biliyoruz. Aslında dudaklarımızdan kıvrıla kıvrıla sözcük yerine çıkan dumanın kayıp olduğumuzu belgelediğini biliyoruz…,inanamıyoruz sadece buna .Bunca sözden sonra bir mezar bekçisinin ölümü kanıksamış gözlerinde bir hayalet alışkanlığıyla dolaşıyor bizim için dolunay. Yani her şey mümkün biz kayıp ruhlar için.Çekip gitmek mesela, unutmak bile….Her şey bitebilir aşk falan hikaye…
Biz kayıp ruhlar,bir aşk unuttuk bir yerlerde…
Biz kayıp ruhlar, Sınır ötesine düzenlenmiş harekâtlarda prospektüsü yakılmış yüreklerinizi istemiyoruz artık. Yaşamamız için verilen hapları çocukların ulaşamayacağı yerlere koydunuz da ne oldu… Alın intiharzede önsözlerinizi bizden. Yüzsüz darağaçlarınızda kendi kaybolmuşluğunuzu ipe çekin. Biz kayıp ruhlar unutulmuş bir yalnızlık buluyoruz geceye uzanan kayıp yüreklerimizde yeter ki siz çekin kirlenmiş yüreklerinizi yüreklerimizden…
Biz kayıp ruhlar, kocaman bir yürek bulduk kaybolduğumuz bir yerlerde…
03/04/2008
Bu yazı Kategorilenmemiş kategorisindedir
